Vandaag op het nieuws. De bierfiets mag niet meer. Na een redelijk serieus ongeval enige tijd geleden, heeft de kantonrechter besloten dat de bierfiets een fiets is. Een fiets met drie of meer wielen mag maximaal 1,5m breed zijn. De bierfiets is breder en dus mag de bierfiets niet. Een mooie juridische vondst om het verschijnsel bierfiets de kop in te drukken. Dat is op zich wel terecht, omdat dit speelgoed eigenlijk niet in het verkeer thuis hoort. Desondanks vind ik de motivatie nogal gekunsteld.
Hier ligt nog een mooie taak voor de wetgever. Vroeger was het eenvoudig. Je had voetgangers, bespannen en onbespannen wagens, rijwielen, rijwielen met hulpmotor, auto’s, motoren, vrachtauto’s en bussen. Hoewel er ook toen wel exoten waren, was het geheel wel te overzien. De laatste jaren neemt de variatie toe. Consumenten houden zich nu eenmaal niet aan de door de wet bedachte indeling. Snorfietsen, elektrofietsen, skeelers, rolstoelen met diverse soorten aandrijving, scooters die op snorfietsen proberen te lijken, stepjes, ligfietsen, fietsaanhangers, hippe invalidenautootjes eletrische bestelwagentjes en nog veel meer.
De wetgeving is hier niet op aangepast, zodat bij elk nieuw type voertuig de vraag ontstaat waar het thuishoort, op de stoep, op het fietspad, fiets/bromfietspad of op de rijbaan. Steeds actueler wordt ook of en welk soort rijbewijs nodig is. Hier ligt een mooie taak voor de overheid om op basis van meer abstracte criteria een passende indeling te maken. Voor mijn gevoel kan dat niet heel moeilijk zijn. Criteria kunnen zijn:
- Maximum snelheid
- Voertuiggewicht en asdruk, eventueel totaal beladen gewicht
- Breedte
- Beschermingsniveau inzittenden
Deze criteria kunnen op zich weer leiden tot wettelijke veiligheidseisen die je stelt. Dit kan er toe leiden dat de bierfiets gewoon niet meer mag op basis van de combinatie breedte, gewicht en snelheid. Dat houdt beter stand dan de conclusie dat het een te brede fiets is.